17 Mart 2017 Cuma

Aspidistra - II

Uçurumdan düşmüş biri olarak para pul derseniz o da yok, para kazanmanın insanın ruhunu emdiğini düşünüyor. Eline geçen az biraz para ile eve çayı, ekmeği anca alıyor, onu hayatta olduğuna inandıran hiç kimse yok çevresinde. Çayı içen var mı yok mu belli değil.

Sistemle savaşmak gerek.

Fakat sistemin içinde sistemle savaşmanın hiçbir yolu yok, buna güç yetmez, zaten takati de yok. Diğer taraftan da  çok iyi bilincinde savaşta kazanan taraf olamayacağının. Kendini günü atlatmak için yaşar konuma getirmiş, hayati fonksiyonlarını sosyal anlamda minimuma indirmiş.

Oradan buradan gelen para karın tokluğuna bile anca yetiyor. Kendisini dibe çekerken, bedeninin yaşama isteği kendi kendini sorgulatıyor. Herkes gibi yaşamak varken, neden bu yolu seçti ki? Altı üstü bir aspidistra değil miydi? Herkes gibi yaşamak ve herkes gibi ölmek. Ruhunu bir aspidistra için satmak. Böyle böyle yedi kendini, bu büyük çelişki ile…

Oysa ki işte hayatın betonundan bir tuğla bile çıkarabilmek ne mümkün. Herşey olması gerektiği yerde ve olması gerektiği gibi ve bu labirentten ne fareler ne de insanlar için hiçbir çıkış yok.

0 yorum: